سیستمی از سر تا ذیل خراب

امروز درگیر کلانتری و آگاهی و دادسرا بودم. چندین نفر دیگه هم مثل من از این طرف به اون طرف می‌چرخیدن تا بتونن ماشین دزدیده شدشون رو پس بگیرن. اوضاع من بهتر بود چون چیزی تو ماشین نداشتم. زنی همراه بچه چند ماهش اومده بود که لپتاپ و گوشی و مدارک کاریش هم توی ماشین بود. امروز متوجه چندتا نکته شدم

  • سیستم به شدت سخت کار می‌کنه. برای دزدیده شدن یه ماشین قدیمی باید اول کلانتری می‌رفتم. تلفن ۱۱۰ جواب نمی‌داد. کلانتری هم اونقدر شلوغ بود که به وضع داخلیشون هم نمی‌تونستن برسن. هر چند برخوردشون خوب بود اما به هر حال وقت کمی برای هر مراجع داشتن.
  • بعد از اون باید می‌رفتم دادسرا. جایی که مشخصه خیلی بیشتر پول‌ دارن اما با همه هم سر دعوا دارن. اونجا بود که هزینه‌های مختلفی می‌گرفتن و هرکسی یه گوشه کاسبی داشت. همون شکایت کلانتری باید اونجا هم ثبت می‌شد. دادسرا فشل‌ترین قسمت این سیستم معیوبه. اونجا برین آدمای جالبی هم می‌بینین.
  • بعد از اینا باید می‌رفتم آگاهی. وقت بیشتری داشتن و بوروکراسی بیشتر. نفهمیدم چرا سیستم اینقدر‌ داغونه که باید سومین جا هم شکایتم ثبت می‌شد، اونم شکایتی که مشخص نیست از کیه.

نتیجه من اینه که خودتون مواظب باشین. تقریبا هیچکس وقت نداره مراقبت کنه. قفل فرمون هم کاملا بی‌ارزشه و جلوی دزدی رو نمی‌گیره. و اونقدر دزدی تو تهران زیاده که نباید فکر کنین سراغتون نمیاد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *