چرا نمی‌فهمم چه خبره!

امشب برای دومین بار در سه ماه گذشته ماشینم رو دزدیدن و اولین تصمیم من بعد از این اتفاق عصبانی کننده این بود: باید دوباره توی وبلاگم بنویسم! و این چندمین باره که توی همین آدرس وبلاگم رو میسازم! هیچ تصمیمی رو توی زندگیم اینقدر نگرفتم و بعد فکر کنم بیخود بوده.

توی دو سال گذشته که ننوشتم اتفاقات زیادی افتاد. مهمترینش این بود که آخرین کسانی که هنوز وبلاگ می‌نوشتن بی‌خیال شدن! دلیلش رو نمیدونم. برای من که معمولا وبلاگ‌های غیرفارسی رو دنبال نمی‌کنم (می‌دونم کار افتخارآمیزی نیست) باعث تعجب و ناراحتیه. اما در عین حال درک می‌کنم. مردم دوست دارن جایی بنویسن که خونده بشن و این روزها کمتر وبلاگ‌ها رو می‌خونن. اما من هنوز دوست دارم بنویسم و امیدوارم بتونم کسانی رو پیدا کنم به بخونن! سخته اما سعی می‌کنم راه حلش رو پیدا کنم.

این روزها خیلی‌ها روی سرویس‌هایی مثل مدیوم و نمونه ایرانیش “ویرگول” وبلاگشون رو می‌نویسن اما من علاقه‌ای به این کار (توی نمونه ایرانیش) نداشتم. دلیلش واضحه. با وجود امکانات خوب ویرگول و مزایایی که میده و مهمتر از همه اینکه می‌تونه مخاطب بیشتری بیاره، یک نقطه ضعف بزرگ هست که قابل کنترل نیست. این سرویس برای اینکه فیلتر نشه مجبوره فیلتر کنه! تقریبا شدنی نیست که توی یک سیستم سیاسی سانسورچی باشی، سانسور نکنی و سانسور هم نشی. قضیه ساده است. درسته همین وبلاگ هم ممکنه سانسور بشه، اما حداقلش اینه که می‎‌تونم مطمئن باشم که تاریخچه نوشته‌هام از بین نمی‌ره!

برگردیم به دزدی ماشین. این اتفاق برای دومین باره که میافته. من در حدی که در توانم بوده و معقول بوده امنیت ماشینم رو رعایت کردم اما شاید از بدشانسی منه که دو بار گرفتار شدم. خیلی حوصله این رو ندارم که درباره طرز فکرم نسبت به این اتفاق بنویسم، فعلا امیدوارم پیدا بشه تا انرژی بیشتری داشته باشم و بعدا دربارش حرف بزنم.

این مدت یکی دوتا پست روی ویرگول داشتم که لینکش رو می‌گذارم. بعد از این بیشتر اینجا می‌نویسم، ضرری نداره. ممکنه مطالب آموزشی روی ویرگول بگذارم اما مطمئنا اینجا لینک می‌کنم.

اکانت رایگان گیت هاب برای دانشجوهای ایران

چرا فکر می‌کنم نوشتن مهم است

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *